Από γενιά σε γενιά

Οικογενειακή κληρονομιά.

Ρίζες, υφαντά και οικογενειακή μνήμη.

Η λωτιά στην είσοδο

Ριζωμένοι από το 1892.

Στην είσοδο του αρχοντικού, η λωτιά που φυτεύτηκε το 1892 στο οικογενειακό περιβόλι παραμένει ένα ζωντανό σημείο αναφοράς. Η ιστορία της ανήκει στην ιστορία της οικογένειας και του τόπου.

Οι ρίζες, ο κορμός και η σκιά της δίνουν κυριολεκτικό νόημα στη ριζωμένη οικογενειακή ταυτότητα του αρχοντικού. Καθώς το σπίτι ανοίγει ένα νέο κεφάλαιο φιλοξενίας, το δέντρο παραμένει δεσμός με τις γενιές που προηγήθηκαν.

Φυτεύτηκε
1892
Τόπος
Το οικογενειακό περιβόλι, στην είσοδο του αρχοντικού
Η λωτιά που φυτεύτηκε το 1892, στην είσοδο του οικογενειακού σπιτιού.

Από χέρι σε χέρι

Δύο βιτρίνες.
Δύο οικογενειακές ιστορίες.

Οι δύο βιτρίνες, αριστερά και δεξιά από το τζάκι.

Στο σπίτι, πλάι στο τζάκι

Υφασμένα, φορεμένα.
Πάντα κοντά μας.

Πλάι στο τζάκι, ένα χειροποίητο νυφικό και μια παραδοσιακή φορεσιά από την Καρυά κρατούν ζωντανή τη σχέση της οικογένειας με την ύφανση και το κέντημα της Λευκάδας.

Το νυφικό, με την κορνιζαρισμένη φωτογραφία του περιοδικού δίπλα του.

Η αριστερή βιτρίνα

Το νυφικό και το εξώφυλλο.

Στην αριστερή βιτρίνα φυλάσσεται ένα χειροποίητο νυφικό. Το υφαντό του δημιουργήθηκε στον αργαλειό το 1970, συνδέοντας την τέχνη της ύφανσης με μια προσωπική οικογενειακή ιστορία.

Το νυφικό εμφανίστηκε στο εξώφυλλο του περιοδικού του οίκου μόδας «Νίκος και Τάκης». Η φωτογραφία του εξωφύλλου το συνοδεύει στη βιτρίνα, κρατώντας κοντά το ένδυμα και τη δημοσίευσή του.

Το υφαντό
Υφασμένο στον αργαλειό, 1970
Η δημοσίευση
Περιοδικό του οίκου μόδας «Νίκος και Τάκης»
Το μάλλινο σεγκούνι και η κεντημένη πουκαμίσα, στην ξύλινη βιτρίνα τους.

Η δεξιά βιτρίνα

Το σεγκούνι και η κεντημένη πουκαμίσα.

Στη δεξιά βιτρίνα βρίσκεται το μάλλινο σεγκούνι της προγιαγιάς, ένα παραδοσιακό αμάνικο πανωφόρι από την Καρυά Λευκάδας. Χρονολογείται στα τέλη της δεκαετίας του 1940 – αρχές της δεκαετίας του 1950.

Εσωτερικά, η κεντημένη πουκαμίσα της προγιαγιάς είναι παλαιότερη: χρονολογείται από το 1923. Μαζί, τα δύο κομμάτια διατηρούν στοιχεία της λευκαδίτικης φορεσιάς και διαφορετικές στιγμές της οικογενειακής μνήμης.

Το μάλλινο σεγκούνι
Καρυά Λευκάδας · Τέλη δεκαετίας 1940 – αρχές δεκαετίας 1950
Η κεντημένη πουκαμίσα
Της προγιαγιάς, από το 1923

Από τη μία γενιά στην επόμενη

Ένα νήμα που συνεχίζεται.

Τα ενδύματα είναι μέρος μιας ευρύτερης οικογενειακής κληρονομιάς. Αυθεντικές κουρτίνες και τραπεζομάντιλα, που πέρασαν από την προγιαγιά στη σημερινή γενιά και διατηρήθηκαν αναλλοίωτα, παραμένουν κομμάτι της καθημερινής ζωής του σπιτιού.

Το δικό σας μικρό κεφάλαιο

Μερικοί τόποι μοιάζουν
με επιστροφή.

Σχεδιάστε τη διαμονή σας